Achter de kerk waar je voor staat lag een kerkhofje van niets, horend bij het Hospital de la Buena Dicha, dat hier sinds 1564 stond en werd gerund door een broederschap van twaalf priesters en tweeënzestig leken die zich over de armen van de wijk ontfermden. Twaalf kamers, meer was het niet.
Op liep het vol, want de gewonden uit de buurt werden hier binnengedragen, en in dat kleine kerkhof achter het gebouw gingen de doden de grond in, onder wie en , de vrouw die bij omkwam.
Het hospitaal is verdwenen, en wat je nu ziet is een kerk uit 1917 van Francisco García Nava, die er een gevel voor bedacht tussen neogotiek, en art nouveau in en daarmee een van de eigenzinnigste kerkgevels van Madrid afleverde. Sinds 1994 staat ze als monument beschermd.
De toegang is gratis en de deur staat open rond de diensten, aan het eind van de ochtend en aan het eind van de middag. Staat hij open, dan wacht binnen een tweede verhaal over wat García Nava achter die gevel heeft gemaakt.
Bronnen. Verhaal: Hispanopedia, Iglesia de la Buena Dicha en Manuela Malasaña; Boletín Oficial del Estado, verklaring tot monument van 9 juni 1994; Wellcome Collection, archiefbeschrijving van het Hospital de Nuestra Señora de la Buena Dicha. Foto's: Mariano Pedrero, de kerk van de Buena Dicha, in Nuevo Mundo van 7 december 1898, publiek domein via Wikimedia Commons. Foto van de huidige kerk: Luis García, CC BY-SA 3.0 via Wikimedia Commons.
