Escuelas Pías de San Fernando

De muren die je aan de zuidkant van dit plein ziet staan zijn de resten van een kerk die in 1936 uitbrandde en daarna bijna zeventig jaar als ruïne bleef liggen, tot er in 2004 een bibliotheek in werd gebouwd, met het puin nog op zijn plek.

Hier zat sinds 1729 het Colegio de San Fernando van de scolopen, de eerste school van die orde in Madrid, met in haar beste jaren meer dan tweeduizend leerlingen. In de Burgeroorlog werden school en kerk in brand gestoken en geplunderd, waarna het terrein stukje bij beetje werd opgedeeld tussen de markthal waar je net langsliep, een vakschool, een woonblok en een bioscoop.

Wat architect José Ignacio Linazasoro tussen 2001 en 2004 deed, was de ruïne ruïne laten. Hij zette een nieuw dak lager dan de oude tamboer, zodat het gebouw van buiten een geraamte blijft, en liet daglicht binnen door houten roosters die de aangetaste bakstenen muren van anderhalve meter dik juist zichtbaar maken.

Binnenkijken kan, met een smalle marge: op werkdagen tussen kwart over negen en tien uur, voor hooguit vijf mensen tegelijk, en grotere groepen op afspraak.

Aan het eind van de Calle de Tribulete kruis je de Calle de Mesón de Paredes.