De beroemdste dode van was zeventien, naaide voor haar brood en had een Franse vader. Manuela Malasaña werd in 1791 geboren als dochter van de bakker Jean Malesange, wiens naam in het Spaans tot Malasaña werd, en ze verdiende haar geld als borduurster in deze buurt.
Hoe ze stierf is nooit opgehelderd. In de ene versie stond ze op het balkon van haar ouderlijk huis en bracht ze buskruit naar het , tot ze werd neergeschoten. In de andere, die beter met de archieven klopt, bleef ze de hele dag binnen in het atelier waar ze werkte, en werd ze op weg naar huis staande gehouden door een Franse patrouille die haar fouilleerde en haar borduurschaar vond. Op wapenbezit stond standrechtelijk fusilleren, en zo ging het.
In de lijst van vierhonderdnegen slachtoffers die in 1908 uit de militaire en gemeentelijke archieven werd samengesteld, staat ze als nummer vierenzeventig.
Aan de Calle de San Andrés hiernaast herinnert een plaquette aan het huis waar ze woonde. De wijk draagt sinds de jaren tachtig haar naam, en wie hier 's avonds een biertje drinkt, doet dat meestal zonder te weten dat het naar een borduurster is vernoemd.
Volg de Calle de Manuela Malasaña naar het westen, tot je uitkomt op de Calle de San Bernardo.
Bronnen. Verhaal: Hispanopedia, Manuela Malasaña; Juan Pérez de Guzmán, El dos de Mayo de 1808 en Madrid, 1908; Pedro de Répide, Las calles de Madrid, 1921. Foto's: Eugenio Álvarez Dumont, Malasaña y su hija, 1887, publiek domein via Wikimedia Commons.
