Plaza de San Ildefonso

's Avonds zitten hier buurtbewoners met een biertje op de stoepranden, en overdag spelen er kinderen tussen de terrassen. Dit plein is het hart van een wijk die tot in de jaren tachtig gewoon Maravillas heette, naar het klooster dat hier ooit stond.

In 1808 lag hier de rand van de stad. Wie vanaf de Puerta del Sol naar het noorden liep kwam door straten die steeds smaller en armer werden, met werkplaatsen, bakkerijen en huurkamers van vier hoog. Juist deze buurten vochten het langst door, om de eenvoudige reden dat de mensen hier weinig te verliezen hadden en het Franse leger hun straten in kwam.

De straatnamen om je heen verraden hoe de wijk later over die dag ging denken: Dos de Mayo, Daoíz, Velarde, Ruiz, Manuela Malasaña. Stuk voor stuk vernoemd naar wat er binnen een paar honderd meter van dit plein gebeurde.

Ga terug naar de Calle de Fuencarral en loop door tot nummer 78, waar een overdadige stenen poort in de gevel zit.