Onder het operahuis waar je voor staat loopt water, want de Calle del Arenal dankt haar naam aan het zand van een beek die hier vanaf de heuvel naar beneden kwam, en op die drassige ondergrond staat het Teatro Real sinds 1850.
Dat is het gebouw altijd blijven achtervolgen, want toen er in de jaren twintig van de vorige eeuw vlak langs de fundering aan de metro werd gegraven, verschenen er scheuren in de muren, en in december 1925 kwam er een koninklijk besluit dat de deuren sloot. Daarna bleef het ruim veertig jaar stil, want het duurde tot 1966 voordat er weer concerten klonken, en als operahuis ging het pas in oktober 1997 opnieuw open, bijna driekwart eeuw na die laatste voorstelling.
Steek de over en neem de Calle del Arenal. Na een paar honderd meter staat links een kerk met een portiek van bakstenen bogen.
Bronnen. Verhaal: Teatro Real, Fundacion del Teatro Real; Ayuntamiento de Madrid, Memoria de Madrid. Foto's: Vicente Urrabieta, interieur van het Teatro Real, gravure uit 1850, Biblioteca Nacional de España, publiek domein via Wikimedia Commons. Charles Clifford, het Teatro Real en de Plaza de Oriente, 1853, Biblioteca Nacional de España, publiek domein via Wikimedia Commons.
