Deze kerk staat hier al sinds de middeleeuwen, al is wat je ziet grotendeels jonger. De gevel aan de Calle del Arenal kreeg zijn vorm bij een verbouwing rond 1870, waarbij het oude portiek verdween dat twee jaar eerder nog had geschilderd.
In het parochiearchief, dat teruggaat tot 1480, liggen de doopakte van de dichter uit 1580 en de trouwakte van . Twee schrijvers die in het echte leven een hekel aan elkaar hadden, staan hier in dezelfde registers. Over hun buurt, een paar straten hiervandaan, gaat een andere wandeling van ons.
Naast de kerk loopt een steeg, en daarin zit sinds 1894 een chocoladehuis dat dag en nacht open is. Generaties madrilenen eindigden er hun nacht met , en op nieuwjaarsnacht staat de rij tot ver de steeg uit.
De toegang is gratis en de kerk is open rond de diensten. Binnen hangt een schilderij dat drie eeuwen lang voor een kopie doorging, en daar staat een tweede verhaal voor je klaar.
Bronnen. Verhaal: esMadrid, Ayuntamiento de Madrid; Archivo Parroquial de San Gines. Foto's: Mariano Fortuny Marsal, El pórtico de la iglesia de San Ginés de Madrid, 1868, Colección Gerstenmaier, CC BY-SA 4.0 via Wikimedia Commons. Fernando Miranda en Tomás Carlos Capuz, de gevel aan de Calle del Arenal na de verbouwing, in La Ilustración Española y Americana van 8 februari 1872, publiek domein via Wikimedia Commons.
