Op dit plein stond ooit een grote middeleeuwse kerk, de Oude of Sint Pieterskerk, die in 1834 werd afgebroken. Het is na de Westmonsterkerk op de Markt de tweede verdwenen kerk van deze wandeling, en daar zit een reden achter, want in de negentiende eeuw ging het economisch zo slecht met Middelburg dat er nauwelijks geld was om iets te onderhouden en slopen goedkoper uitkwam.
Het huis dat er nu staat is het Van de Perrehuis, een stadspaleis uit 1765. Dat het zo heet is eigenlijk merkwaardig, want het huis kwam via de vrouw in de familie terecht. erfde het pand van een oom, en Johan Adriaen van de Perre trouwde in 1760 met haar. Samen lieten ze het ingrijpend verbouwen, en zij betaalde het grotendeels. Toch draagt het al ruim twee eeuwen zijn naam.
De gevel is opvallend gebogen, en dat heeft een praktische reden. Rijtuigen moesten voor het huis kunnen keren, en met een rechte gevel was daar te weinig ruimte. Die bocht is dus gemaakt voor het verkeer van een kerk die er allang niet meer staat.
Achter dit pand zit tegenwoordig het , waar kilometers documenten liggen. Wat daar bewaard wordt en wat er ontbreekt, is een verhaal op zich.
Nu volgt het langste stuk, ruim driehonderd meter. We verlaten het plein via de Wagenaarstraat en lopen die helemaal uit tot de Balans, het pleintje voor de . Daar houden we links aan en lopen we in oostelijke richting door tot we de Spanjaardstraat in kunnen slaan.
