Je staat in de Pijpstraat, en die naam gaat over wijn. Een was een inhoudsmaat, een vat van flink formaat, en in dit straatje lagen de kelders en pakhuizen van de Middelburgse wijnhandel. De stad verhandelde die wijn verder het land in, en een deel van de huizen hier draagt nog altijd een spoor van dat verleden.
Op nummer 23 staat het gebouw waarin die handel het langst is blijven hangen. Anthony Adriaan Mes nam hier omstreeks 1875 een wijn- en likeurfirma over en begon een fabriek die De Pijp heette, naar de straat. Zijn vaten kregen een brandmerk mee van een Arabier te paard, een figuur die hij van een Portugese postzegel had geplukt, en in 1881 mocht hij zich noemen.
In 1900 ging de fabriek volledig in vlammen op. Wat ervoor in de plaats kwam is wat je nu voor je hebt: een gevel in uit 1900 en 1901, met hoefijzerbogen, ronde raampjes en geschilderde versieringen. In de steen zit een reliëf van diezelfde ruiter, met daaronder de woorden DIT IS DE ARABIER. Hoger, in de houten goot, loopt het woord AZIJNFABRIEK over het fries, want azijn werd hier tot omstreeks 1953 gemaakt. Daarna nam een limonadefabriek het pand jarenlang over.
Loop de Pijpstraat uit in westelijke richting. Na een kleine honderd meter kom je in de Molstraat, waar we opnieuw even stilstaan.
Bronnen. Verhaal: Rijksmonumentenregister van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, omschrijving van de voormalige azijnfabriek met kuiperij De Arabier aan de Pijpstraat 23, aangevuld met Zeeuwse Ankers over de azijnfabriek in jugendstil, indebuurt Middelburg over het verhaal achter het Arabische gebouw in de Pijpstraat, en Viatours over Middelburg als wijnstad. Foto's: Basvb via Wikimedia Commons, CC BY-SA
