Die gewelfde openingen in de dijkwand hebben een naam: kobky. Dat betekent ‘cellen’. Een eeuw geleden vulden arbeiders ze met ijs dat uit de rivier was gehakt. Tegenwoordig herbergen ze cafés, bars en kleine galeries, en op een warme middag waait de geur van koffie naar buiten, precies daar waar vroeger de koelcellen stonden.
De kade zelf werd na 1903 aangelegd om orde te scheppen in wat een van de meest industrieel intensieve wijken van het Oostenrijks-Hongaarse Rijk was geworden. Smíchov kreeg de bijnaam 'het Manchester van Bohemen' vanwege de Ringhoffer-fabriek vlak achter je, waar op het hoogtepunt meer dan 30.000 arbeiders werkzaam waren die treinwagons voor keizers en trams voor steden in heel Europa bouwden. De schoorstenen waren onverbiddelijk en de straten bleven tot ver in de jaren negentig grijs.
De transformatie verliep traag. De kobky stonden decennia lang leeg nadat de fabrieken waren gesloten. De renovatie duurde meer dan 10 jaar, waarbij de eerste units vóór 2009 werden geopend. Er zijn er nu 14 langs dit deel van de rivier. Waar ooit de Ringhoffer-fabriek stond, staat nu een winkelcentrum, met een klein monument dat aangeeft wat er vroeger stond.
De spoorbrug die je vanaf hier kunt zien, vervoert al sinds 1901 treinen. Sommige dingen blijken moeilijker te vervangen dan ijs.
Bronnen. Verhaal: https://prague.eu/en/objevujte/smichov-naplavka/, https://www.visitczechia.com/en-us/things-to-do/places/landmarks/other-landmarks/c-prague-smichov, https://english.radio.cz/smichov-pragues-left-bank-revival-8645321 Foto's: Vopok, CC BY-SA 4.0 <https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0>, via Wikimedia Commons
