Hier staan hun twee werken op twintig meter van elkaar, en dat heeft het mooiste onware verhaal van Rome opgeleverd.
De Vierstromenfontein is van , uit 1651. Vier mannen van marmer stellen rivieren van vier werelddelen voor, en ze zitten op een rots die aan de onderkant is uitgehold, waardoor de obelisk erboven op niets lijkt te rusten. Bernini kreeg de opdracht via een omweg: hij was bij deze paus uit de gratie, en liet een zilveren model van zijn ontwerp bij een diner neerzetten waar langs zou komen. De paus zag het en gaf hem de klus.
Erachter staat de kerk , waarvan de gevel ontwierp. Hij trok het midden naar binnen zodat de koepel vanaf het plein zichtbaar blijft, iets wat met een vlakke gevel onmogelijk was.
Het verhaal wil dat de figuur met de bedekte ogen zijn hand opheft uit angst dat de kerk op hem valt, en dat op de gevel haar hoofd afwendt van de fontein. Aardig bedacht, en onmogelijk, want de fontein stond er al jaren voordat Borromini aan de gevel begon.
De figuur met het bedekte hoofd is de Nijl, en zijn hoofd is bedekt omdat niemand destijds wist waar die rivier ontsprong. Het plein zelf heeft zijn eigen verhaal in de wandeling langs de iconen van Rome.
Aan de noordkant van het plein ligt de uitgang, en vanaf daar lopen we door tot de rivier.
Bronnen. Verhaal: Sovrintendenza Capitolina ai Beni Culturali (Fontana dei Quattro Fiumi); Treccani (Sant'Agnese in Agone, Borromini) Foto's: Foto: Jebulon (Wikimedia Commons, CC0)
