Het goud en de Egyptische koppen

Binnen loopt de hele apsis vol met goud, en bovenin zitten Christus en Maria naast elkaar op één troon, iets wat in de twaalfde eeuw nieuw was en dat je in oudere kerken nergens zo ziet.

Daaronder loopt een rij kleinere taferelen uit het leven van Maria, gemaakt door Pietro Cavallini aan het eind van de dertiende eeuw. Hij werkte een generatie voor Giotto en geldt als een van de eersten die figuren gewicht en ruimte gaf in plaats van ze plat tegen een gouden achtergrond te zetten.

De tweeëntwintig granieten zuilen in het schip komen uit antieke gebouwen, waarschijnlijk uit de Thermen van Caracalla. Op een paar kapitelen zijn koppen van Isis, Serapis en Harpocrates te herkennen, Egyptische goden die hier eeuwenlang in een christelijke kerk zijn blijven meekijken, al zijn sommige gezichten later weggehakt.

Links van het altaar staat in de vloer aangegeven waar volgens de overlevering de oliebron opkwam, met de woorden fons olei. Het is een plek waar mensen nog steeds even blijven staan.

Vanuit de kerk lopen we naar de fontein in het midden van het plein.