Van januari 1942 tot oktober 1944 schreef Johanna Ria van der Veen op wat er om haar heen gebeurde. Iedereen noemde haar Jopie.
Ze deed het in een paar gewone schoolschriftjes, zoals een tiener dat doet. Wat erin staat is daardoor geen geschiedschrijving maar iets veel directers: hoe zich langzaam in een gewoon gezinsleven boorde.
In het begin gaat het nog over school en over thuis. Naarmate de maanden verstrijken verschuift het. , razzia’s, verduistering, vliegtuigen boven het huis. De titel die een historicus later aan haar dagboek gaf komt rechtstreeks uit haar eigen woorden: brommen, de ramen rinkelen.
Het gezin woonde aan de Prof. dr. Magnuslaan, in een buurt die in 1954 bij Utrecht is gevoegd. Haar schriftjes zijn gedigitaliseerd en te lezen bij Het Utrechts Archief.
Wat het bijzonder maakt is dat ze niemand was. Geen verzetsheldin, geen bestuurder, geen slachtoffer met een monument. Gewoon een meisje dat bijhield wat ze zag.
In Utrecht is nog veel meer te ontdekken, en dat doe je via onze wandelingen!
Bronnen. Verhaal: Maurice van Lieshout, De tommies brommen, de ramen rinkelen, Tijdschrift Oud-Utrecht april 2005; Het Utrechts Archief (gedigitaliseerde dagboeken) Foto's: Het Utrechts Archief
