In deze straten lag het dagelijks leven van de Mazzesinsel, en dat was veel gewoner dan de naam doet vermoeden: bakkers, scholen, gebedsruimtes in achterhuizen, koosjere slagers, cafés en theaters waar in het werd gespeeld.
De aanwas kwam grotendeels uit het oosten van het rijk. Vanaf 1865 stopten de treinen uit en op het Nordbahnhof, een paar straten hiervandaan, en wie uitstapte bleef vaak in de eerste wijk achter het station hangen. Tijdens de Eerste Wereldoorlog kwam daar een stroom vluchtelingen bij die voor het Russische front wegtrok.
Rond 1910 was ongeveer een derde van de bewoners van dit district joods, en in sommige straten hier lag dat aandeel ruim boven de helft. Arm en rijk woonden door elkaar, want in dezelfde buurt waar fabrikanten hun huizen hadden, deelden gezinnen een kamer.
Van die wereld is de bebouwing overgebleven en het merendeel van de mensen niet. Na 1945 keerde een klein deel terug, en sinds enkele decennia is er opnieuw gemeenschapsleven in deze straten.
Aan het eind van de straat staat de kerk die de wijk haar oudste naam gaf.
Bronnen. Verhaal: Wien Geschichte Wiki, Stadt Wien; Jüdisches Museum Wien, documentatie Leopoldstadt Foto's: Orthodox Jews in Leopoldstadt 1915, publiek domein, via Wikimedia Commons
