Vier witte zuilen

De vier witte zuilen op dit terrein markeren de voorgevel van een gebouw dat hier tachtig jaar heeft gestaan en in één nacht verdween.

De Leopoldstädter Tempel werd vanaf 1853 gebouwd naar ontwerp van Ludwig Förster, bood plaats aan tweeduizend bezoekers en was daarmee de grootste synagoge van de stad. Förster koos een vormentaal met hoefijzerbogen en gestreept metselwerk die zo veel indruk maakte dat gemeenten in half Midden-Europa hem nabouwden, tot in Boekarest aan toe, waar zijn kopie er nog staat.

In de nacht van negen op tien november 1938 ging het gebouw in vlammen op, samen met vrijwel elk ander gebedshuis in Wenen. In de binnenstad overleefde er één, en wel om een wrange reden: die synagoge was in de achttiende eeuw verplicht ingebouwd in een huizenblok, omdat niet-katholieke gebedshuizen vanaf de straat niet zichtbaar mochten zijn, en brandstichting daar zou het hele blok hebben meegenomen.

Wat op de muur ernaast hangt, legt met foto's uit hoe groot dit gebouw was. De rest moet je erbij denken.

Vlak om de hoek staat een theater dat de oorlog wél heeft overleefd, al merkte niemand dat decennialang.