Het huis waaruit ze wegliepen

Dit is het gebouw waar de hele breuk begon, en het ziet er precies zo uit als het bedoeld was: een paleis voor de kunst, met zuilen en beelden, gebouwd toen Wenen zijn Ringstraße aanlegde.

De vereniging die hier huisde bepaalde decennialang wat er in de stad te zien was, wie mocht exposeren en wat er werd verkocht. Dat laatste zat de jonge leden het meest dwars, want de tentoonstellingen draaiden om verkoopbare schilderijen voor een burgerlijk publiek en buitenlandse kunst kwam er nauwelijks in.

In het voorjaar van 1897 stapten negentien van hen op, met Gustav Klimt voorop, en het grappige is dat ze de ruzie formeel hadden gewonnen noch verloren: ze vertrokken voordat er een stemming kwam.

Beide huizen staan er nog, op vijfhonderd meter van elkaar, en allebei organiseren ze nog steeds tentoonstellingen.

Pal ernaast ligt de concertzaal waar diezelfde strijd zich in de muziek herhaalde.