De Bruine Kroegen

Gouden krulletters op een ruit, een smalle gevel die iets dieper lijkt dan hij breed is, en een deur die van buiten niets prijsgeeft. Zo ziet de Amsterdamse bruine kroeg eruit, en voor die van de Martelaarsgracht sta je nu.

Binnen liggen Perzische tapijten over de tafels, ruikt het naar bier en oud hout, en staat achter de tap een geinponem, Amsterdams voor een barman met humor, een scherpe tong en bijzonder weinig geduld voor mensen die niet kunnen kiezen. Muziek staat er niet aan, want gesprekken hebben voorrang. Het menu is kort en eerlijk, met ossenworst, een blokje kaas met mosterd en verder vrijwel niets.

Die soberheid is precies het punt. Een bruine kroeg is een huiskamer waar je nooit hoeft op te ruimen, waar de buurman naast de toerist zit zonder dat iemand dat opmerkelijk vindt. In Nederland gelden ze inmiddels als erfgoed.

Deze kroeg heet Karpershoek en noemt zichzelf al jaren de oudste van de stad. Of dat klopt is een verhaal apart, en dat ligt binnen voor je klaar. De deur is open vanaf een uur of elf.