Dit gebouw met de zuilen en het kleurige tegelfries werd precies op tijd opgeleverd. Op 2 mei 1896 opende en koning Frans Jozef in de Ezredéves Országos Kiállítás, de landstentoonstelling van het feestjaar, en twee dagen later kwam hij terug om hier de eerste expositie te openen: ruim driehonderd Hongaarse kunstenaars, meer dan duizend werken.
De cijfers van die tentoonstelling zijn moeilijk voor te stellen. Vijfhonderdtwintigduizend vierkante meter park, tweehonderdveertig paviljoens, vijf hoofdpoorten, en binnen die poorten uitsluitend Hongaarse spullen: machines, vee, wijn, schilderijen, uniformen, een complete nagebouwde geschiedenis. Het bleef nadrukkelijk binnen de grenzen: een land dat zichzelf liet zien aan zichzelf. In mei bleef het druilerig en kwam er bijna niemand, daarna liep het storm, en tegen het einde in oktober waren er bijna zes miljoen bezoekers geweest, ongeveer een derde van de hele bevolking van het land.
Van die tweehonderdveertig gebouwen is vrijwel alles kort na afloop weer gesloopt. Een handvol bleef staan, en langs die handvol loopt deze wandeling. De Műcsarnok is er daar een van, nog altijd op precies dezelfde plek.
Loop het plein af richting het park, naar het lage gele stationsgebouwtje van aan de rand.
Bronnen. Verhaal: Budapestcity.org en de Révai nagy lexikona voor oppervlakte, paviljoens en bezoekcijfers; Magyar Nemzeti Múzeum over de openingsdag van 2 mei 1896; Ujkor.hu over de oplevering van de Műcsarnok op 4 mei 1896 Foto's: Plattegrond uit 1896, publiek domein, via Wikimedia Commons
