Deze toren staat alleen, want de kerk die eraan vastzat ging na de oorlog tegen de vlakte.
Op deze heuvel woonden eeuwenlang twee gemeenschappen naast elkaar. , was van de Duitstalige burgers, die het bestuur en de handel in handen hadden. De Hongaarstalige inwoners kwamen hier. Toen de in de zestiende eeuw innamen en anderhalve eeuw bleven, mochten de christenen alleen deze kerk nog gebruiken, tot ook die werd omgebouwd tot moskee.
Tijdens van 1944 kreeg het gebouw meerdere bominslagen en scheurde de toren. Het stond nog, en een architect had in 1946 al een herstelplan klaar, waarna het dak en de koorwand deels werden teruggebouwd. In 1950 kwam de opdracht om de kerk alsnog af te breken, naar verluidt van persoonlijk. Alleen de toren bleef staan.
Die toren is daarna in twee jaar tijd gotischer gemaakt dan hij ooit geweest was. De barokke vensters die er voor de oorlog in zaten zijn vervangen door spitsbogen. Je kijkt dus naar een middeleeuwse toren die in de jaren vijftig is bedacht.
De omtrek van wat er gesloopt is ligt in het plaveisel om je heen, dus je staat op dit moment in het grondplan van een kerk die er niet meer is.
Helemaal aan het noordelijke eind van de wijk staat de poort waar we nu heen gaan.
Bronnen. Verhaal: Wikipedia, Maria Magdalenakerk (Buda), over de afbraak in 1950 en het herstel van de toren tussen 1950 en 1952; Nagyon Var, over de twee gemeenschappen en hun kerken in de Burchtwijk Foto's: Misibacsi, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons
