Wie één mens redt, redt de hele wereld. Die zin uit de staat in de steen onder de vergulde engel die hier uit de muur naar beneden duikt, naar een liggende figuur op de stoep.
Het beeld staat op deze hoek omdat hier vlakbij een van de ingangen van het lag, een paar passen van de grens die je in de Király utca al tegenkwam. Het werd in 1991 geplaatst, zestien jaar na de dood van de man die het eert, betaald uit een inzameling in Zwitserland, gemaakt door beeldhouwer Tamás Szabó met architect Ipoly Farkas.
Carl Lutz was van 1942 tot 1945 Zwitsers vice-consul in Boedapest. Hij gaf beschermbrieven uit die mensen op een collectief paspoort zetten, en liet zesenzeventig huizen in de stad onder Zwitserse bescherming plaatsen. Het bekendste daarvan is het Glazen Huis in de Vadász utca, waar drieduizend mensen onderdak vonden. Volgens de verklaring van zijn vrouw Gertrude redden hij en zijn medewerkers daarmee meer dan zestigduizend mensen. en het Rode Kruis namen zijn methode over.
In zijn dagboek schreef hij dat hij er gek van werd steeds te moeten kiezen wie hij redde, en vroeg hij zich af waar God was. Hij stierf in 1975 in Bern. De erkenning in eigen land kwam laat.
Neem vanaf hier de Síp utca.
Bronnen. Verhaal: Haver Alapítvány, over het monument, het talmoedcitaat, de zesenzeventig beschermde huizen en het Glazen Huis; Köztérkép, over de onthulling op 5 juli 1991 en de Zwitserse inzameling; Center for Jewish Art, over de plaatsing bij een van de ingangen van het getto en de herkomst van het citaat uit Misjna Sanhedrin 4:5. Foto's: Wikimedia-gebruiker יעקב, CC0, via Wikimedia Commons.
