Het kruisbeeld dat bleef hangen

Het stuk dat in november 1966 op voorpagina's over de hele wereld stond, hangt binnen in het museum naast de kerk, met de ingang aan de rechterkant van het plein.

Cimabue schilderde dit kruisbeeld rond 1280 op hout, ruim vijf meter hoog, en het hing laag in het refectorium toen het water binnenkwam. Het hout zoog zich vol, de verflaag kwam los en dreef weg, en toen het water zakte was ongeveer zestig procent van de schildering verdwenen.

Hoe groot dat verlies is, zie je aan de twee foto's bij dit verhaal: de eerste is rond 1875 gemaakt, toen het werk nog compleet was, en de tweede toont hetzelfde kruisbeeld zoals het er nu hangt.

Wat eraan gedaan is, bepaalt waarom je het nu nog kunt zien. Restauratoren vulden de ontbrekende delen in met dunne verticale streepjes in neutrale kleur, zodat je van een afstand een geheel ziet en van dichtbij meteen herkent wat origineel is. Het ontbrekende namaken kwam daarbij nooit ter sprake, en die aanpak is sindsdien de standaard geworden bij zwaar beschadigd werk.

Voor het museum is een kaartje nodig, dat ook toegang geeft tot de kerk, de kloostergang en de kapel van Brunelleschi.

Vanaf de ingang lopen we naar het zuiden, richting de rivier, naar het grote gebouw langs de kade.