De brede straat waar je nu op staat heette in officieel Avenida de Rusia, al noemden de madrilenen hem onder elkaar Avenida de los Obuses, granatenlaan, en die bijnaam had alles te maken met de richting waarin je kijkt.
De artillerie op Garabitas stond zo opgesteld dat de recht in de vuurlijn lag, en omdat de straat kaarsrecht naar het oosten loopt kwamen de granaten er in de lengte doorheen. De kanonniers hadden bovendien een vast richtpunt, want vier kilometer verderop stak de toren van de boven alles uit, zodat alles binnen een huizenblok daarvandaan het meekreeg en wie dat stuk straat moest oversteken dat rennend deed.
Mensen pasten zich aan, want de ene stoep was veiliger dan de andere en dat wist iedereen. Winkels bleven open, de bioscopen draaiden door, en wie in de rij stond ging uiteen als het alarm ging en sloot zich daarna gewoon weer aan.
Dat is het merkwaardige aan een belegerde stad: het leven houdt niet op, het schuift een paar meter op.
De Gran Vía brengt je verder naar het oosten, tot de Plaza de Callao.
Bronnen. Verhaal: Hispanopedia, Gran Vía (Madrid) en Batalla de Madrid; Ayuntamiento de Madrid, Pasea Madrid, route over de buitenlandse correspondenten in de Burgeroorlog. Foto's: Onbekende fotograaf, inslag van het bombardement van 17 november 1936 op Madrid, publiek domein via Wikimedia Commons.
