De elleboog

De knik waar je nu in staat heet de Calle del Codo, de elleboog, en ze is zo smal en zo scherp dat twee mensen met uitgestrekte armen de gevels aan weerszijden kunnen aanraken, wat precies laat zien hoe het hele centrum er voor de zeventiende eeuw uitzag.

Dit is namelijk een stukje stadsplattegrond dat nooit is rechtgetrokken. Toen Madrid hoofdstad werd kwamen de brede assen, de symmetrische pleinen en de rechte zichtlijnen, met de Plaza Mayor als het duidelijkste voorbeeld, en alles wat daarbuiten viel bleef liggen zoals het lag. Hier staan de huizen dus nog in de bochten die karren en muildieren er eeuwen geleden in hebben gesleten.

Smalle straten als deze waren in een stad zonder verlichting ook precies waar je na zonsondergang liever niet liep, en dat is dezelfde reden waarom de poort aan het begin van deze wandeling 's nachts dichtging.

Volg de knik tot je op een pleintje uitkomt met een kloostergevel en een gesloten deur.