In 1570 liet hier bomen planten, en dat is het begin van alles wat je om je heen ziet. Dit was toen de oostrand van de stad, een stuk weiland bij het , en de naam van die weide, el prado, zit nog altijd in de boulevard en in het museum verderop.
Tweehonderd jaar later werd er een salon van gemaakt, want het plan van gaf deze strook de vorm van een Romeinse renbaan, met de drie fonteinen als ankerpunten en bomen in rijen ernaast, en de madrilenen gingen er wandelen zoals je in een gebouw van zaal naar zaal loopt. Ze noemden het de Salón del , en op warme avonden stond het er vol.
Dat wandelen is er nooit uitgegaan, want wat je nu om je heen hoort is een brede verkeersader, en toch lopen er nog altijd mensen over de middenberm alsof het een zaal is.
Blijf de middenberm volgen tot bij de .
Bronnen. Verhaal: Hispanopedia, Paseo del Prado; Pedro Teixeira, Topographia de la Villa de Madrid, 1656, Biblioteca Nacional de España. Foto's: Francisco Domingo Marqués, La puerta del Jardín Botánico desde el Museo del Prado, 1870, CC BY 2.5 via Wikimedia Commons.
