Casa Museo Lope de Vega

Lope de Vega was achtenveertig toen hij in 1610 dit huis kocht, en hij zou er de laatste vijfentwintig jaar van zijn leven wonen. Hij was toen al de productiefste toneelschrijver van Europa, een man die stukken sneller schreef dan gezelschappen ze konden spelen, en in 1614 liet hij zich tot priester wijden terwijl hij in dit huis met zijn minnares en zijn kinderen woonde.

Van de straat valt er weinig aan te zien: drie verdiepingen, een smalle gevel, een deur die nergens om vraagt. Zo omschreef hij het zelf ook, toen hij zijn bezit afdeed als mi casilla, mi quietud, mi güertecillo y estudio, mijn huisje, mijn rust, mijn tuintje en mijn studeerkamer. Tijdgenoten hielden dat voor valse bescheidenheid, want voor deze buurt was het een flink pand.

Sinds 1935 is het een museum, driehonderd jaar na zijn dood ingericht als het huis van een zeventiende-eeuwse schrijver. De toegang is gratis en gaat met een rondleiding van ongeveer vijfendertig minuten, waarvoor je vooraf reserveert, van dinsdag tot en met zondag tussen tien en zes. Binnen staat een tweede verhaal voor je klaar, over wat er achter deze gevel schuilgaat.