Dit driehoekige plein was het hart van Madrid voordat de bestond, de plek waar de markt stond en waar de paleizen van de machtigste families omheen lagen, en de naam komt van het stro dat hier als kerkelijke belasting werd afgeleverd voor het vee van de geestelijkheid.
Onder je voeten ligt het probleem dat zo'n dichte stad op een gegeven moment krijgt. Eeuwenlang werden de doden begraven in en rond de kerken, dus letterlijk tussen de levenden, in kelders onder de vloer en op kerkhofjes van een paar meter breed, zoals dat achter de Buena Dicha waar je op onze wandeling over de tweede mei langskomt. Bij elke epidemie kwamen er meer bij dan erin pasten.
In 1787 maakte daar een eind aan met een koninklijk besluit dat begraven binnen de bebouwing verbood en de begraafplaatsen naar buiten de stad verplaatste, op gezondheidsgronden. Het was een van de minst populaire maatregelen van zijn bewind, want families wilden hun doden dicht bij huis houden, en het duurde decennia voordat het overal werd nageleefd.
De Calle de la Pretil de Santisteban brengt je omlaag naar de Calle de Segovia, waar een hoge brug over de straat heen loopt.
Bronnen. Verhaal: Hispanopedia, Plaza de la Paja; Real Cédula van 3 april 1787 over de aanleg van begraafplaatsen buiten de steden; Ayuntamiento de Madrid, esMadrid. Foto's: Foto van de Plaza de la Paja: E. de C., CC BY-SA 3.0 via Wikimedia Commons.
