Op 30 juni 1680 zat koning op het balkon van het gebouw dat je nu voor je ziet, de met de beschilderde gevel, en keek hij een hele dag toe hoe de honderdzeventien veroordeelden over dit plein liet lopen. Het was de laatste grote van het hof en hij werd zo beroemd dat het er een schilderij van bewaart, waarop je het plein herkent zoals het er nu nog bij ligt.
Dat is het hele idee van deze ruimte. De Plaza Mayor werd in 1619 voltooid als een plein waar de macht zich aan de stad kon tonen, met de koninklijke loge in de bakkerij die er eerder stond en waar het plein zijn naam aan dankt. Stierengevechten, processies, markten en terechtstellingen volgden elkaar hier op, en de balkons eromheen werden verhuurd aan wie het zich kon veroorloven.
Driemaal brandde het plein af, en driemaal werd het opnieuw opgebouwd, strenger en geslotener dan daarvoor.
In het midden staat te paard, een geschenk uit Florence dat hier pas in 1848 werd neergezet. Toen in april 1931 werd uitgeroepen, gooide iemand voetzoekers in de open bek van het paard. Bij het herstel bleek het holle brons vol botjes van mussen te zitten, die er in drie eeuwen naar binnen waren gekropen zonder de weg terug te vinden.
Verlaat het plein in de zuidwesthoek, waar een boog over een trap naar beneden voert.
Bronnen. Verhaal: Museo Nacional del Prado; Comunidad de Madrid, Portal de Archivos; Comunidad de Madrid, declaracion BIC del monumento a Felipe III (2017). Foto's: Francisco Rizi, Auto de fe en la Plaza Mayor de Madrid, 1683, Museo Nacional del Prado, publiek domein via Wikimedia Commons.
