De overkapping waar we onder staan is van omstreeks 1830, maar er wordt hier al veel langer vis verkocht. Om de markt te kunnen uitbreiden kocht het stadsbestuur in 1561 de bierbrouwerij van het Sint Janshuis op, het klooster van de .
De vis kwam grotendeels uit . Tot ver in de twintigste eeuw brachten de Arnemuidse visleursters hun waar hiernaartoe, eerst lopend en met de kar, later met de trein. Ze stonden bekend om hun klederdracht en om de slimme verkooptrucjes waarmee ze de markt bespeelden.
De eerste rijkdom van Middelburg kwam niet uit vis, maar uit wijn. De stad bezat het op wijn, een privilege dat inhield dat passerende schepen met wijn hun lading hier eerst moesten aanbieden voordat ze verder mochten varen. De wijn kwam uit Frankrijk en Duitsland, en de voorhaven Arnemuiden was aan het eind van de middeleeuwen de belangrijkste bestemming van de Lage Landen voor schepen uit Bordeaux en La Rochelle. Tussen 1470 en 1520 worden die reizen in notariële akten 392 keer genoemd.
Er ging ook iets terug. Middelburg voerde in de vijftiende eeuw bonen, erwten, vlas en uienzaad in als retourvracht, en rond 1550 exporteerde de stad uien en uienzaad naar Engeland en Schotland. Naast de wijn en later de specerijen stond dus gewoon een schip met zaaigoed.
We steken door in zuidoostelijke richting, ongeveer honderddertig meter, tot we bij het water uitkomen aan de Kousteensedijk.
Bronnen. Verhaal: Gebaseerd op de stadswandeling Markten en pleinen van de gemeente Middelburg, aangevuld met de Zeeuwse Ankers over middeleeuwse handelsvaart en de Canon van Zeeland over de wijnstapel. Foto's: Gemeente Middelburg / Uit in Middelburg
