Deze hoge kademuren zijn jonger dan bijna alles wat je vandaag hebt gezien. Tot in de negentiende eeuw liep met trappen, aanlegsteigers en pakhuizen tot aan het water, en de Tiber was een werkplek: schepen losten er hout, wijn en graan, molens lagen op het water, en vissers verkochten aan de kade.
In december 1870 liep de rivier zo hoog dat halve wijken onder water stonden. De nieuwe Italiaanse staat besloot kort daarna tot een radicale oplossing en bouwde vanaf 1876 deze wanden van twintig meter, met een rechte bedding ertussen.
Het werkte, want sindsdien heeft Rome geen grote overstroming meer gehad. De prijs was de oever zelf: de haven van verdween, de molens gingen weg, en de stad raakte het contact met haar rivier kwijt. De platanen op de kade zijn er later overheen geplant.
De haven die hier verdween had een antieke voorganger verderop stroomafwaarts, waar de scherven van de olijfkruiken een hele heuvel vormen, en die ligt op de wandeling over de . Dezelfde rivier bracht volgens de overlevering ook de mand met Romulus en Remus aan land, stroomafwaarts aan de voet van de Palatijn, en dat verhaal draagt de wandeling over de tweeling.
Dit is het einde van deze wandeling, met de Tiber naast je. Maak er nog een mooie dag van in Trastevere!
Vanaf hier blijven we de kade volgen tot de in zicht komt, langs het water tot de trap, en dan sta je weer op , waar de fontein staat die bij diezelfde werken van zijn oude plek moest verdwijnen.
Bronnen. Verhaal: Sovrintendenza Capitolina ai Beni Culturali (muraglioni del Tevere); Treccani (inondazione del 1870, sistemazione del Tevere) Foto's: Foto 1: Lalupa (Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0) | Foto 2: Gaspar van Wittel (Wikimedia Commons, publiek domein)
