Deze kelder ligt onder de straat, aan het water, en er is in vier eeuwen nooit lang niets gebeurd.
Het begon als opslag, zoals bijna alle werfkelders langs . Goederen kwamen van de boot naar binnen zonder één trede. Daarna werd er gebrouwen, want koel en donker is precies wat bier nodig heeft.
In de twintigste eeuw werd het een café, en daarna een podium. Er wordt hier bijna elke avond live gespeeld, vaak zonder entree, aan tafels die vastzitten tussen muren die ouder zijn dan het land.
Aan de wanden hangen foto’s van iedereen die er heeft gestaan. Dat is het gastenboek dat niemand heeft weggegooid.
Vier eeuwen opslaan, brouwen en spelen, en wat het hierna ook wordt, stil zal het niet zijn.
De volgende stop ligt honderdvijftig meter noordwaarts, in een klooster dat museum werd.
Bronnen. Verhaal: opvallendutrecht.nl Foto's: Het Utrechts Archief
