Vier eeuwen lang wist heel Spanje dat achter deze muur lag, terwijl de precieze plek een raadsel bleef. Hij werd hier in april 1616 begraven, sober en zonder ophef, en bij een latere verbouwing van het klooster raakte zijn graf kwijt. Pogingen om hem terug te vinden strandden in de negentiende eeuw, tot een onderzoeksteam in 2015 met grondradar en spitwerk botresten vond die aan hem worden toegeschreven. Sluitend bewijs is er nog altijd niet.
Dat hij juist hier wilde liggen had een reden, want de kochten christelijke gevangenen vrij, en Cervantes had vijf jaar in gevangenschap in Algiers gezeten voordat hij op die manier vrijkwam.
Er ligt nog iemand die je kent. , dochter van , legde hier in 1621 haar kloostergelofte af. Toen haar vader in 1635 werd begraven, maakte de rouwstoet een omweg langs deze gevel, zodat zij vanachter een raam afscheid kon nemen.
Achter de bakstenen muur aan de overkant woont nog altijd een slotgemeenschap. De kerk is gratis en gaat rond de diensten open, en wie binnenkomt vindt daar het gedenkteken en een tweede verhaal.
Bronnen. Verhaal: Universidad Complutense de Madrid, Tribuna Complutense, over het onderzoek naar de resten van Cervantes; Asociación de Academias de la Lengua Española, itinerario Letras y espadas; Hispanopedia, Convento de las Trinitarias Descalzas. Foto's: Ignacio Suárez Llanos, Sor Marcela de San Félix viendo el entierro de su padre, 1862, Museo Nacional del Prado, publiek domein via Wikimedia Commons. Ángel de la Fuente, La sepultura de Cervantes, in El Liberal van 23 april 1922, Biblioteca Nacional de España, publiek domein via Wikimedia Commons.
