In de winter van 1625 moest dit huis uit, berooid, op last van de man die het net had gekocht. Die man was , zijn aartsvijand, die het pand vijf jaar eerder had aangeschaft met precies dat doel voor ogen en alleen nog op een achterstallige huur wachtte.
De twee behoorden tot de beste dichters die Spanje heeft voortgebracht en ze konden elkaar voor geen meter verdragen. Jarenlang bestookten ze elkaar met sonnetten over elkaars neus, elkaars geloof en elkaars gokschulden. Quevedo schreef naderhand dat hij het huis had moeten uitroken om de geur van zijn vijand kwijt te raken, en dat hij daar gedichten van voor had verbrand.
Góngora vertrok naar Córdoba en stierf daar het jaar daarop. De straat waar je in staat heette toen nog Calle del Niño en draagt inmiddels de naam Quevedo, wat je het laatste woord in die ruzie zou kunnen noemen.
Loop de Calle de Lope de Vega uit, sla bij de Calle del León rechtsaf en houd die aan tot de Calle de las Huertas.
Bronnen. Verhaal: Ayuntamiento de Madrid, esMadrid: Casa de Quevedo; Asociación de Academias de la Lengua Española, itinerario Letras y espadas; Casa Museo Lope de Vega, Comunidad de Madrid, El Madrid de Lope. Foto's: Toegeschreven aan Juan van der Hamen naar Velázquez, portret van Francisco de Quevedo, zeventiende eeuw, publiek domein via Wikimedia Commons. Diego Velázquez, Luis de Góngora y Argote, 1622, Museum of Fine Arts, Boston, publiek domein via Wikimedia Commons.
