The Mountain That Watched Over Barcelona
Montjuic has been a fortress, a cemetery, a place of execution, a botanical garden, and an Olympic stage.
1 min leestijd
AUDIOTOURS IN BARCELONA
De stad die al meer dan 140 jaar aan één kerk bouwt, de Olympische Spelen organiseerde op een kunstmatig aangelegd strand en een taal spreekt die geen Spaans is.
Begin met ontdekkenEen korte geschiedenis van Barcelona
Periode 1:
Van Romeinse kolonie tot mediterrane grootmacht
Barcelona werd in de eerste eeuw voor Christus door de Romeinen gesticht als Barcino, gebouwd op een kleine heuvel met uitzicht op zee. Fragmenten van de oorspronkelijke stadsmuren staan nog altijd in de Gotische Wijk, zichtbaar in kelders en achter middeleeuwse gevels. Na de val van Rome maakten de Visigoten er hun hoofdstad van, waarna de Moren de stad kort innamen voordat de Franken van Karel de Grote haar in 801 heroverden. De stad kwam tot bloei in de middeleeuwen. De Kroon van Aragón, met Barcelona als hoofdstad, groeide uit tot een mediterrane grootmacht die de handelsroutes van Valencia tot Napels tot Athene beheerste. De Gotische Wijk werd een doolhof van paleizen, kerken en gildehuizen. De Llotja de Mar, de middeleeuwse beurs van Barcelona, kon zich meten met welke andere in Europa dan ook. Toen kwam 1714. Tijdens de Spaanse Successieoorlog koos Barcelona de verliezende kant. Toen de troepen van Filips V de stad op 11 september innamen, nu de nationale feestdag van Catalonië, liet hij een hele wijk met de grond gelijkmaken om er een militair fort te bouwen, de Ciutadella, bedoeld om de Catalanen in het gareel te houden. De Catalaanse taal werd onderdrukt, het parlement ontbonden. Barcelona zou zich pas volledig herstellen tijdens de industriële bloei van de negentiende eeuw, toen textielfabrieken, modernistische architectuur en een hernieuwd gevoel van Catalaanse identiteit de stad opnieuw transformeerden.
Periode 2:
Gaudí, de Olympische Spelen en de terugkeer van Catalonië
De industriële bloei van Barcelona in de negentiende eeuw bracht een nieuwe klasse van welgestelde families voort die een nieuw soort stad wilden. De oude middeleeuwse muren werden gesloopt en de wijk Eixample werd aangelegd volgens een geometrisch raster. In deze groeiende stad verscheen Antoni Gaudí, een architect zonder weerga, voor noch na hem. Zijn Sagrada Familia, begonnen in 1882 en nog altijd onvoltooid, werd het beeldbepalende symbool van Barcelona, een kathedraal die als een levend wezen uit de aarde lijkt op te rijzen. Gaudí stond niet alleen. De Modernisme-beweging schonk Barcelona Casa Batlló, het Palau de la Música Catalana en het Hospital de Sant Pau, gebouwen die architectuur tot spektakel verhieven. De stad bouwde aan een identiteit die losstond van Madrid, geworteld in de Catalaanse taal, cultuur en ambitie. Na decennia van onderdrukking onder Franco brak in 1992 het moment aan waarop Barcelona wereldwijd doorbrak. De Olympische Spelen veranderden de stad fysiek, met een nieuwe waterkant, het strand van Barceloneta (de stad had de zee in wezen de rug toegekeerd), het sportcomplex op Montjuïc en een ringweg die de uitgestrekte wijken van de stad eindelijk met elkaar verbond. Barcelona gebruikte de Olympische Spelen zoals het alles gebruikt: als een middel voor heruitvinding. Vandaag de dag wordt de stad bepaald door de spanning tussen wereldwijd toerisme en lokale identiteit. Catalanen debatteren nog steeds over onafhankelijkheid, aan Gaudí's kerk wordt nog altijd gebouwd, en Barcelona blijft een stad die zichzelf nog steeds aan het worden is.
Wandelroutes door Barcelona
Van de tribunes van Camp Nou tot het fort op de Montjuïc: deze audiowandelingen vertellen je wat Barcelona werkelijk heeft gedaan, voorbij het verhaal van de ansichtkaart.