Verhalen in Florence
69 verhalen over de plekken op onze wandelingen door Florence. Luister ze ter plekke in de app
Luister waar het gebeurde
Eén kaart van Florence. 69 verhalen erop.
Open ROODS in je browser, loop naar een pin en luister ter plekke naar het verhaal. Niets te installeren.

Drie dagen onder de bogen
Onder deze bogen werden gevonden kinderen drie dagen getoond, in de hoop dat iemand ze herkende.

Zevenhonderd jaar open
Sinds 1288 onafgebroken ziekenhuis, gesticht door de vader van Beatrice.

De halve munten
Zeshonderd jaar administratie, met de tekens van de ouders en de cijfers die erbij horen.

De cilinder in de muur
Een nis met een draaibare cilinder, waar je een kind kon achterlaten zonder gezien te worden.

De baby's boven de bogen
Het zijdegilde betaalde het eerste gebouw ter wereld dat voor verlaten kinderen werd neergezet.

De kist uit Rome
Rome wilde hem houden, dus reisde zijn lichaam als koopwaar in een kist naar Florence.
Twee reliëfs van een tiener
Het huis dat hij voor zijn familie kocht, met de twee reliëfs die hij als jongen van zestien maakte.
De vervelende man in de muur
Een gezicht in de muur van het stadhuis, dat hij volgens de overlevering met zijn handen op zijn rug krabde.

Het beeld dat hij kapotsloeg
Op zijn tachtigste maakte hij een beeld voor zijn eigen graf, en daarna sloeg hij het met een hamer kapot.

Het kamertje onder de kapel
Onder de grafkapel ligt een kamertje vol houtskooltekeningen, waar hij zich na de val van de republiek zou hebben verstopt.

De reus die bleef liggen
Twee beeldhouwers gaven het op voordat een man van zesentwintig uit datzelfde blok de David haalde.

Wat de stad ervan leerde
Wat Florence aan die nacht heeft overgehouden: meetstations, stuwdammen en een restauratievak dat de wereld rondgaat.

De dagen zonder water
Dagenlang zonder drinkwater, licht en telefoon, terwijl de hulp uit heel Europa op gang kwam.

De nacht op de brug
Een nachtwaker zag het water komen en belde de goudsmeden, die in het donker hun winkels leeghaalden.

De olie in de kelders
Wat het water zo vernietigend maakte zat in de kelders onder je voeten: duizenden tonnen stookolie.

De modderengelen
Hier gaven jongeren uit de hele wereld doorweekte boeken van hand tot hand, in het donker en in de modder.

Het kruisbeeld dat bleef hangen
Het kruisbeeld van Cimabue werd het gezicht van de ramp, en de schade is bewust zichtbaar gelaten.

Het laagste punt van de stad
Op dit plein kwam het water het hoogst, in de wijk met de goedkoopste woningen en de meeste werkplaatsen.

Het lege graf
Het graf van Dante in deze kerk is leeg, en Ravenna houdt zijn botten al zevenhonderd jaar vast.

Het vonnis en het gezicht
In dit gebouw werd hij veroordeeld, en hier dook eeuwen later zijn vroegste portret op onder de witkalk.

De klok en de voorlezer
De klok die zijn dag indeelde, en de stad die zeventig jaar later zijn gedicht hardop liet voorlezen.

De lauwerkrans die uitbleef
Hier werd hij gedoopt, en hier hoopte hij als dichter gekroond te worden.
HistoryDe buurman die zijn vijand was
De straat van de man die hem de stad uit werkte, en van de familie waarmee hij getrouwd was.
Een geboortehuis uit 1910
Het huis van Dante is een reconstructie uit 1910, en juist dat maakt het verhaal interessanter.

Wat het water achterliet
Na de overstroming van 1966 moest Florence leren hoe je duizenden beschadigde werken redt, en die kennis zit in deze wijk.
De poort naar Pisa
Een stadspoort uit de veertiende eeuw met de oorspronkelijke houten deuren er nog in.

De kapel die de brand overleefde
De kerk brandde in 1771 vrijwel volledig uit, en precies de kapel waar halve Florence had leren tekenen bleef staan.

Goud zo dun als adem
Bladgoud dat van je adem wegwaait, en straten waar dat vak al eeuwen van hand tot hand gaat.

De kerk zonder gezicht
Een gevel zonder enig detail, en een kerk waarin Brunelleschi zijn laatste en strengste ontwerp kwijt kon.

Het huis van Bianca
Een gevel vol grijs krabwerk, gebouwd voor de Venetiaanse minnares van een groothertog.

De vrouw die alles achterliet
De laatste Medici regelde dat alles wat de familie bezat voor altijd in Florence zou blijven.

Het paleis van de rivaal
Een rivaal bouwde dit paleis om de Medici te overtreffen, en honderd jaar later woonden zij erin.
De kerk onder de gang
De gang loopt dwars over de voorgevel van deze kerk, en binnen komt hij uit op een balkon.

De gang boven de stad
Een gang van bijna een kilometer over winkels en water, in vijf maanden gebouwd voor een bruiloft.

De hertogin die de rekening betaalde
De hertogin uit Napels die met haar eigen geld en haar eigen landerijen het hertogdom draaiende hield.

De jongen die hertog werd
Een zeventienjarige die iedereen dacht te kunnen sturen, in brons op het plein van de republiek die hij opdoekte.

De mis van 1478
Tijdens de hoogmis van april 1478 werd hier de ene broer doodgestoken terwijl de andere zich achter bronzen deuren opsloot.

Een graf van halfedelsteen
Een grafkapel van jaspis en porfier die drie eeuwen in aanbouw was, voor een familie die al uitgestorven was voordat hij af kwam.

De kerk van de buurt
De parochiekerk die de familie kocht, met een gevel die nooit is afgemaakt en een graf onder de vloer.
Het huis dat niet mocht opvallen
De bankier die de stad bestuurde zonder ooit een ambt te bekleden, en een ontwerp dat hem te opvallend was.

Het gat in de muur
De muur waarop het perspectief voor het eerst klopte, met een skelet dat je toespreekt.
Het paleis van de teruggekeerde banneling
Een banneling die terugkwam en een paleis bouwde dat nooit helemaal afkwam.

Het hoofd van de Lente
Een brug die uit de rivier werd opgevist, en een stenen hoofd dat zeventien jaar zoek was.

De brug van de goudsmeden
Slagers die juweliers werden, en de enige brug die de oorlog overleefde.

De kantoren van de hertog
Een kantoorgebouw dat een kerk opslokte en nu een van de drukste musea van Europa is.

De zaal met de verborgen muur
Achter de muren van het stadhuis zit een zaal waar mogelijk nog een verloren Leonardo onder het pleisterwerk zit.

De steen van Savonarola
Een ronde steen in de bestrating markeert de brandstapel van de monnik die de stad vier jaar in zijn greep hield.
De heiligen van de gilden
Een graanpakhuis dat kerk werd, met in elke nis het visitekaartje van een gilde.

De toren van de schilder
Een schilder die aan een toren begon, en reliëfs op ooghoogte over gewoon werk.

Het huis van de bonen
Het oudste gebouw van de stad, waar iedere Florentijn werd gedoopt en de bevolking werd geteld met bonen.
De ossenkop en de koepel
Een ossenkop boven een zijdeur, en de koepel die een eeuw lang onmogelijk leek.

De mand met briefjes
Een mand vol handgeschreven briefjes bij een graf, voor een meisje dat hij twee keer heeft gesproken.
Het kruisbeeld van de leerling
Een kruisbeeld van een jongen van zeventien, gemaakt in ruil voor toegang tot de snijtafel.

Het balkon en de graflegging
Het afgeschermde balkon van de hertogen, en een graflegging in kleuren die nergens anders voorkomen.

De mannen in het zwart
Een broederschap die sinds de dertiende eeuw zieken vervoert, vroeger met zwarte kappen over het gezicht.

De dronken god
Een dronken Bacchus van een jongen van eenentwintig, en een borstbeeld dat hij halverwege liet staan.

De gevel die nooit kwam
Drie jaar in de marmergroeven, een weg door de bergen, en een gevel die er nooit kwam.

De brug die 1333 overleefde
De Arno kwam al eerder, in 1333, 1557 en 1844, en deze brug heeft daar alles van meegemaakt.
De streep in de muur
Twee merken boven elkaar in dezelfde muur, met zes eeuwen ertussen.

Stemmen met kastanjes
Twee maanden bestuurde hij mee vanuit deze toren, en die twee maanden kostten hem zijn stad.

De steen waarop hij zat
De steen waar hij volgens de overlevering zat te kijken naar de bouw, en het antwoord dat hij een jaar later gaf.
Het kerkje van de buren
Het parochiekerkje van twee families die elkaar het leven zuur maakten, en van het meisje dat alles veranderde.

Wie hier straks nog woont
Een wijk die zichzelf probeert vast te houden, met werkplaatsen tussen de nieuwe appartementen.

De wolkammer die vaandeldrager werd
Een wolkammer uit deze buurt stond in 1378 een paar maanden aan het hoofd van Florence.
Het plein van de buurt
De huiskamer van de wijk, waar 's ochtends de markt staat en waar ooit de eerste openbare bibliotheek van de stad ontstond.

De straat die sneuvelde
Twee middeleeuwse torens tussen jongere huizen, op de straat die in 1944 werd opgeofferd aan de brug.
De trap van Michelangelo
Een trap die als een lavastroom de zaal uit stroomt, voor een bibliotheek die de familie als bezit zag.

De naam uit een korstmos
Een familienaam uit een verfstof, en een stenen bank langs de gevel voor wie moest wachten.

Het gezicht in de helm
Een museum zonder deur, met een zelfportret verstopt op de achterkant van een bronzen helm.
Je hebt over Florence gelezen.
Loop er nu zelf doorheen.
Deze verhalen zijn pinnen op onze kaart. Open ROODS, loop naar een ervan en luister waar het gebeurde.